چه کسی  هر دو لبم را به الف  باز نمود                  چه کسی  جا مه  تقوا  به تنم  ساز نمود

خواندن  ســوره  قل  بهر من  آغـاز نمود                   تا  بدانجـا که مرا  تشنه  هر راز  نمود

ای معـلم که  تو را  لطـف خــدا  یار بود                    سروجانم  به فدایـت که سـزاوار بود

خـالق  جمله عالم  چو مرا  جان  بخشید                استاد  بـه عالم  ،  پرتو علم وایمان  بخشـید

بوعلی را چه کسی علم پزشکان  بخشید              مولـوی را چه کسی  بهره ز قرآن  بخشـید

ای معـلم که  تو را  شغل نبـی  کار بود                 سروجانم  به فدایـت  که سـزاوار بود

همـه  علـم من از پرتـو  آن اسـتاد است                 که بدیدار رخـش  روح وتنم  دلشـاد اسـت

کار استـاد من  از روز ازل  ارشـاد است                   هیچ  دانی که مرا خاطره اش  در یاد اسـت

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ای معلم ای چراغ زندگی                                          در نگاهت معنی سازندگی

دست هایت بوی شب بو میدهد                                بوی پرواز پرستو میدهد

ای معلم ای صداقت ای امید                                       آن نگاهت مژده صبح سپید

ای نشان مانده زکار انبیاء                                          کارتان مانند کار انبیاء

آسمان سینه ها روشن زتوست                                  چون کتاب سرنوشت دردست توست

معنی پرواز خاطره ها تویی                                         آشنای محفل ها تویی

ای صراط المستقیم وآشنا                                          میدهد لبخندتو درس وفا

عهد کردم بدهکار نباشم به کسی                               وای از دست محبت که بدهکار توام

روز معلم رو به مامان وبابای خودم  وهمه ی معلمای عزیزم تبریک میگم